Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Άγνωστη – Ελένη Κιούπη



Άγνωστη


Δεν με γνωρίζω
Άγνωστη με αγνώστους
Σε άγνωστη πόλη Ναυαγός σε ακρογιάλι
Με κυνηγάνε λέξεις βρεγμένες ως το κόκαλο
Το αίμα μου τους χαρίζω
Φυσάει και ένα δαιμονισμένο όνειρο
Ξεκόλλησε παντζούρια
Τα κεραμίδια κρύφτηκαν στο υπόστεγο
Να σωθούν
Ήρθαν να με πάρουν σκέφτηκα ν’ αναπαυθώ
Και προχθές που παραβίαζαν την πόρτα μου
Πίσω τους ήμουν
Για μένα ήρθατε του φώναξα
Εδώ είμαι ορίστε 
-Ψάχνουμε τον ένοχο μου είπαν
-Εγώ είμαι τους απάντησα
Αυτοί θέλανε χαρτί κι εγώ χαρτί δεν έχω…


Ελένη Κιούπη






Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: