Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Ίσως – Δισακιά Μαριαλένα

 

 

 

Ίσως…

Δυο μάσκες

καμιά δεν έχει στόμα

 μια έχει κλεμμένα όνειρα

η άλλη σβησμένα μάτια

παλεύω με τον πιανίστα για το ρυθμό της θλίψης

Δεν με νοιάζει που δεν θα κοιμηθώ ξανά

ούτε καν θα φέρω αντιρρήσεις

στα κάγκελα – χέρια της μετάνοιας

θα ζω

φέρνω στα μάτια μου

ξανά και ξανά το παραμύθι των άλλων

χωρίς δικαιολογία γνωρίζοντας

ότι η μικρή πικρή γεύση της σοκολάτας

στον ουρανίσκο μου

δεν αφήνει περιθώρια κέρδους

στην ανύπαρκτη όραση των τρένων

που ορμούν στο τούνελ της χυδαιότητας του χρόνου.

Μαριαλένα Δισακιά

 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: