Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Αναντίλεκτος – Μιχάλης Παπανατσίδης



Αναντίλεκτος

Με μία υποχρεωτική αναστροφή

επανέρχεσαι σ’ ενάντια επιφάνεια,
όπου, περιστοιχιζόμενος από δαίμονες και θεούς,
ζωοδοτείσαι από την μεταβολή που o ίδιος μετέχεις.
Και όπως η λέαινα
που καλεί τους σκύμνους της προ του φόβου του λέοντος,
εγκλωβίζεσαι σ’ εχθρικό αδιέξοδο.

Καταδικασμένος στων επανόδων τη φθορά
καταβροχθίζεις τα σπλάχνα σου,
αδυνατώντας ν’ αποτρέψεις τα επακόλουθα.
Σώπασε…
Ήταν τη νύχτα
που ικανοποιώντας την οργή τους ξεσπούσαν καταιγισμοί,
τ’ άλογα αποτινάσσοντας τα χαλινάρια αλληλοτρώγονταν
και τα τρωκτικά καταβροχθίζαν το σώμα σου.

Τώρα σκοτώνεις τα υπόλοιπα χρόνια σου…
Πότε θα πάψεις πλαστούς κόσμους να επινοείς;


Μιχάλης Παπανατσίδης

Από τη συλλογή ”Άπτερος πτήσις” Εκδόσεις Ζαχαράκη


Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: