Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Θεοφάνεια – Αλέξανδρος Αρδαβανης


Θεοφάνεια

«Μικρός λαός και πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια»
Σκίστηκε χαράματα η κουρτίνα τ’ Ουρανού
Πέρασε κάτω ολόγυμνο το Φως
Κατέβηκε το περιστέρι, κι άλλο, κι άλλο…
Λευκά, κατάλευκα φτερουγίζοντας
Πέρασαν στο μαύρο και ρούφηξαν το Φως
Σμήνη περιστέρια σκέπασαν τον Ουρανό
Αιώνες περιστέρια κι ακόμα να ξημερώσει
Κοιτάμε όλοι σχεδόν προς τα πάνω
Θαμπωμένοι δε βλέπουμε
Μόνο η γύμνια μπορεί να φωτίσει
Γύμνια στον καθρέφτη χωρίς φίλτρα
Να φωτίσει κι ας τυφλώσει
Αλλά σκυφτούς μας βρίσκει χιλιάδες μεσοχείμωνα το Φως
Θ’ αντέξουμε κάποτε να σταθούμε απέναντι στον Γύπα;
Ξημέρωσαν αμέτρητα Θεοφάνεια και στα μάτια μας επιμένει το σκοτάδι
«Τα φύλλα φέγγουνε κεριά στ’ αλώνι της πατρίδας
κι ένας αϊτός από ψηλά διαβάζει το βαγγέλιο»

Α.Σ.Α. «επί τοίχων εικονικών -ο κόσμος θα υπάρχει και μετά τα μάτια μου»


Αλέξανδρος Αρδαβάνης
 
 
 
 
 
 

 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2021 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: