Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Ο μεθυσμένος σκύλος – Αγγελίνα Ρωμανού

 

Εκείνα τα κοσμήματα τ΄αφόρετα
μέσα στην εταζέρα
να ξέρουν άραγε πόσο πιο
τυχερά από τα άλλα υπήρξαν
μιας και ουδέποτε χρειάστηκε
να γίνουν δάκτυλα, λαιμοί, αυτιά
και να υποκριθούν τον άμβωνα
όλων των φαντασμάτων;
Σελ. 45

Αγγελίνα


Γέμισαν οι κολώνες χαρτάκια
“Αναλαμβάνω”
Κάποιος χημεία
άλλος φιλολογικά
ο τρίτος μουσική.
Μιά γυναίκα μού έκανε
εντύπωση
Δίπλα σ΄ένα κάλεσμα
κηδείας, είχε γράψει
Όνομα
Διεύθυνση
Τηλέφωνο
κι ένα:
“Μπαμπά, φοβάμαι”
Σελ.48



Αγγελίνα Ρωμανού


Δύο ποιήματα από το βιβλίο
“Ο μεθυσμένος σκύλος”
Εκδόσεις “ΕΚΑΤΗ

 

 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: