Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Πρόσω ολοταχώς! – Ιωάννα Χρυσάκη

 

Πρόσω ολοταχώς!

 

Πρόσω ολοταχώς!
Παγωμένο το βλέμμα..
Ιδρώτας κρύος κυλά ..
Υπάκουσε!
Τώρα!!! Είσαι στρατιώτης εκτελείς εντολές!
Ζάλη , η καρδιά χτυπάει γοργά…
Τα παιδιά πάνω στα κάγκελα με πανό και τη Σημαία!
“Εδώ Πολυτεχνείο! “
” Σας μιλάει ο ελεύθερος ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων! “
Φωνές! Συνθήματα κ ο χρόνος τελειώνει…
Περνούν τα δευτερόλεπτα σαν μια ολόκληρη ζωή…
Χάνεται η ανθρώπινη υπόσταση, βγαίνει το Κακό…
Αυτό κυβερνά το σιδερένιο θάνατο…
“‘Οχι ! “…..Κλείνει τα μάτια στον εφιάλτη…
‘Ενας Εφιάλτης πρόδωσε κάποτε τους 300…
Τώρα σκοτώνει δίχως έλεος…
Σιωπή!!!
Γιατί δεν μιλάει κανείς ;
Τα παιδιά, σαν πουλιά λαβωμένα δεν πρόλαβαν να πάρουν της μάνας, το στερνό φιλί…
Κείτονται άψυχα, ασάλευτα πια…
Κι ο ήλιος βάφτηκε κόκκινος εκείνη τη μαύρη μέρα…
‘Ισα που ψέλλισε κι αυτός :
Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία..



Ιωάννα Χρυσάκη

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: