Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Φαντάσου – Σοφία Κοντογεώργου



Φαντάσου


Φαντάσου

ο ήλιος να στέκει έξω από το παράθυρο
στεγνός και άχρωμος
Παγιδευμένες ηλιαχτίδες
στα γκρίζα σύννεφα της αποξένωσης
να παγώνουν
Να υψώνεις το βλέμμα
στην ικεσία μιας ελπίδας
κι αυτή να τσακίζεται
στη μοναξιά της καρδιάς
Τα λουλούδια ν’ αρνούνται την άνοιξη
και να σαπίζουν τις ρίζες τους
πεθαίνοντας στη γλάστρα
Η γη ν’ ανοίγει τα σωθικά της
για να σπείρει ο θάνατος
άγονους καρπούς
Φαντάσου
τ΄αστέρια να κατακρημνίζονται
στις μαύρες τρύπες τοξικών νεφελωμάτων
τα όνειρα να αυτοκτονούν ομαδικά
στην αγχόνη της απογοήτευσης
Φαντάσου
τον έρωτα άγνωστη λέξη
στα σκονισμένα λεξικά ενός χαμένου κόσμου
τη γλύκα του φιλιού
απαγορευμένη συνήθεια
στα πικρά χείλη της πραγματικότητας
την αγκαλιά, κόρη ορφανή
να θρηνεί
πάνω απ΄το κουφάρι της αγάπης
Φαντάσου
εκείνη την ασήμαντη στιγμή
που θα αλλάξει τον κόσμο σου
Φαντάσου…

2-4-20

Σοφία Κοντογεώργου

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: