Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Φωνή – Λουκάς Λιάκος




Να σε ακούσω

δεν είναι παρά ένας άλλος δρόμος να ανέχομαι το αδύνατο
αδιάκοπα μιας κίνησης
που καθρεφτίζει το μέλλον
σε εκείνη την επιφάνεια του νερού
την φτασμένη ως το μυστήριο της συλλαβής των ονομάτων
όλων όσων είπαν τα τελευταία τους λόγια
κι εγώ τα άκουσα


*****************

Ο ήλιος κρέμεται επικίνδυνα
ένα παιδί στη κούνια
παράδερνε μια θάλασσα
δίχως την παραμικρή προσπάθεια
όλο το καλοκαίρι
από καλοσύνη οι άνθρωποι χρειάζονται κι επιθυμούν
τη θάλασσα τη θάλασσα
τα δάκρυα στα μάτια σου
την ηλικία
όχι τη ζωή σου
η ζωή μου
ο λαιμός σου
είναι σημάδια
δίπλα στο στόμα της
η ώρα είναι ήσυχη
είμαι κρυμμένος
ο πόνος είναι μόνο δικός μου
χάιδεψέ με στο μάγουλο να ξεχαστώ
η επανάληψη του ονόματός σου
έφτανε σε σημείο όπου μπορούσα να σε δω
όμως συνέχεια ήταν σκοτεινά
πάντα με κόσμο
γίνονταν ήσυχα τα πράγματα
σαν άψυχο σώμα στο καναβάτσο
σαν κάτι που μας επιτρέπεται να εγκαταλείπουμε
δεν θα σε δω δεν θα σε δω δεν θα σε δω
κι αυτό είναι ένας θάνατος με ελάσσονα τρόπο
ένας ήλιος που αποζημίωνε
για την παγωνιά που δυνάμωνε
σαν να λες πόσο ωραία είναι εδώ
ζητώντας συγνώμη από το σκοτάδι που άφησες
από τον παιδικό της ύπνο που άφηνε
όλα έμοιαζαν με κουβέντες με μελωδίες που ακούγονταν
πίσω από κλειστά παράθυρα
όλα έμοιαζαν με κατάπτωση
πριν τη θεία γαλήνη
με μακάρια στοργή και με κάθε προφύλαξη
αισθανόταν το πρόσωπό της τη λάμψη του ήλιου
παίζοντας κορώνα γράμματα τη ζωή μου
ο ήλιος ο ήλιος και κόντρα το φως περιμένοντας
περιμένοντας
χτενισμένη βαμμένη ωραία με τύψεις
με προσποιητή άνεση
τίναξε το τσιγάρο της
τίναξε τα δάχτυλά της
τότε με είδε


Λουκάς Λιάκος



 

Επιρροές δεν μπορώ να διακρίνω στη γραφή του. Είναι κρυμμένες; είναι τόσο καλομεταβολισμένες; δεν ξέρω. Αυτό που θα δείτε διαβάζοντας τη Φωνή, όπως και τη Στροφορμή, όπως και Στο δεύτερο κόσμο η μοίρα, δεν έχει ταίρι, δεν έχει προπάτορα, δεν έχει προηγούμενο. Δεν ξέρω από που έρχονται τα βιβλία του Λουκά. Αυτές οι ριπές. Αυτός ο διαρκής, συντριπτικός και σωστά διασπαρμένος αιφνιδιασμός.

(απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα της  Κατερίνας Χανδρινού, από την παρουσίαση του βιβλίου)




Το βιβλίο “ΦΩΝΗ” 
είναι από την σειρά “Ποίηση γυμνή”
Λουκάς Λιάκος
εκδόσεις “bibliotheque”

Δεκέμβριος 2019

 


 

 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: