Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Αναμνήσεις και νοσταλγίες – Λίνα Βαταντζή

 
 
Τα μάτια περιέχουν τον κόσμο –
το σκοτάδι των ονείρων,
το φως της αγάπης.
 
Στα μάτια ανθίζουν παπαρούνες οι λέξεις,
θερμές φράσεις
μεταφράζουν τον παλμό της καρδιάς,
 
στα μάτια συναντώνται οι ελπίδες των φύλλων –
τα φθινοπωρινά φύλλα που μπολιάζουν
το χώμα με ζωή
και σιωπηλά, αργόσυρτα αλλάζουν μορφή.
Αυτήν την μορφή εμπεριέχουν τα μάτια σου.
 
Η θλίψη του λόφου που αγκαλιάζεται
από το βουνό,
η ανάπαυση του ήλιου στην βουνοκορφή,
το άγγιγμα του χιονιού στα παγκάκια του πάρκου,
το ψιλόβροχο που άηχα φιλά τη γη.
 
Αυτή η κενότητα που εμπεριέχει
η σιωπή –
αυτή τη σιωπή που φυλακίζεις μέσα στο ρόδινο στόμα,
το σφραγισμένο πεισματικά ένα δειλινό,
ένα θησαυρό σε κουτί Πανδώρας
που περιφέρεις περήφανα και κρυφά,
πολύ κρυφά
για να αναγνωριστεί
 
από τη λάμψη που περιέχει ο κόσμος
των ματιών σου.
 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2022 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: