Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Βάψε με κόκκινο – Σταμάτη Γαλάνη

 

 

ΒΑΨΕ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ

 

Βάψε με μπλε, κόκκινο, βάψε με μαύρο. Πάντα το ίδιο θα είμαι. Βάψε με κίτρινο, ροζ, ακόμα και τιρκουάζ. Δώσε στο χρώμα μου, μια πυκνή μοντέρνα εσάνζ. Πάλι το ίδιο θα είμαι. Βάψε με περιστέρι, αιθέριο γεράκι, μελαγχολικό σπουργιτάκι ή ένα κεφάτο αηδόνι. Πάλι το ίδιο θα είμαι. Βάψε με σπίτι, έναν εύκρατο κήπο. Βάλε απουσία όταν τα βράδια θα λείπω. Βάψε με ένα ανθισμένο λιβάδι. Δροσερό νερό που περνά απ’ το παλιό το πηγάδι. Βάψε το σώμα, βάψε το αίμα, βάψε τον τοίχο με σίδερα μέσα στο πνεύμα. Βάψε με ρούχο, βάψε με δέρμα, ένα tattoo από ατίθασο σπέρμα. Πάλι το ίδιο θα είμαι. Βάψε με πρόζα, βάψε με ποίηση, βάψε τις λέξεις με αλαζονεία, την πιο φαιδρή και εσώτερη οίηση. Βάψε με μετανάστη, βάψε με επαναστάτη, βάψε με να μοιάζω με το αυταρχικό σου δυνάστη. Πάντα το ίδιο θα είμαι. Βάψε με κερί που να ανάβει, ένα κερί που να σβήνει. Βάψε με ό,τι απ’ το φως μες στη νύχτα, έχει πλέον απομείνει. Βάψε με λάμψη, τυχαίο σπινθήρα, στο δάσος πυγολαμπίδα. Βάψε με και λίγο από εκείνη την χαμένη ελπίδα. Βάψε με straight, βάψε με gay. Το ίδιο αίμα με το δικό σου, για πάντα μέσα στις φλέβες μου θα ρέει. Βάψε με ειδήσεις, αιμοσταγείς μεταγγίσεις, φτηνό πρωτοσέλιδο, μέχρι και «κίτρινο τύπο». Βάψε με όπως της πόλης τον ουράνιο ρύπο. Πάλι το ίδιο θα είμαι. Βάψε με κομφορμιστή, φυσιολογικό, ψυχοπαθή, ψυχωτικό ή και απροσάρμοστο. Βάψε με όπως εκείνον τον ανίατα άρρωστο. Βάψε με θύμα, βάψε με θύτη. Βάψε με εργάτη σε εργοστάσιο λιγνίτη. Ακόμα και στυγνό τραπεζίτη! Βάψε με έρωτα, βάψε με πάθος. Αδηφάγο φιλί σε ένα πολυπόθητο λάθος. Βάψε με κομμουνιστή, σοσιαλιστή, συντηρητικό, απολιτίκ, ακροδεξιό, ακόμα και φιλελεύθερο. Βάψε με, σαν την θάλασσα των υποσχέσεων, ελπιδοφόρο και ελεύθερο. Βάψε με ουμανιστή, ανθρωπιστή, βάψε με ολοκληρωτικό ή και εθνικιστή. Βάψε με καθολικό ή ορθόδοξο, Ινδουιστή ή βουδιστή. Ακόμα και αγνωστικιστή! Για πάντα το ίδιο θα είμαι. Βάψε έννομο, βάψε με σύννομο, ταραξία ή παράνομο. Αλήτη του δρόμου με κόντρα τον άνεμο. Βάψε με αδάμαστο, βάψε με αταίριαστο. Βάψε με σανοφάγο ή ψεκασμένο, ανεμβολίαστο ή εμβολιασμένο. Ίσως και λίγο απ’ τον ήλιο, την ρώμη και την γνώση καμμένο. Βάψε με θνητό, βάψε με αθάνατο, ακόμα και Θεό που δεν γνωρίζει από θάνατο. Εγώ, πάντα το ίδιο θα είμαι.

 

Απόσπασμα από το έργο
«ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΣ»
του Σταμάτη Γαλάνη

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2021 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: