Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Συγγνώμη – Σοφία Κοντογεώργου



Συγγνώμη



Οι λέξεις χαρακώνουν τη γλώσσα
και πέφτουν αιμορραγώντας στο πάτωμα.
Κόκκινες κηλίδες που απλώνονται
αγκαλιάζουν τα πόδια
βάφουν τα χέρια
εισχωρούν ξανά στο λαρύγγι
 με πνίγουν
Μια αδύναμη συγγνώμη
κολυμπά απεγνωσμένα
στα αιμάτινα κύματα
παίρνει βαθιά ανάσα σκαρφαλώνει
στα μάτια γαντζώνεται σ’ ένα δάκρυ
κατρακυλά ασυγκράτητη στο χλωμό πρόσωπο
Πλημμυρίζει απαλά το πικρό στόμα
με τη γλυκιά γεύση της εξιλέωσης
Συγγνώμη . 

Αφιερωμένο 

Σοφία Κοντογεώργου

 

 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: