Λόγια...Άνεμοι της Ψυχής

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΔΙΣΑΚΙΑ

Περνώντας – Δισακιά Μαριαλένα

Περνώντας


Γίναν οι φλέβες σκοινιά

ρυτίδιασε το κόκκαλο του χρόνου
ράγισε ο ουρανίσκος
στο χάδι του καφέ
κι αυτή η μαύρη τρύπα του χάους  
 σε κρατά αιχμάλωτο στην πνοή της
πνίγοντας σε
κάθε φόρα
σε απαισιόδοξες χάρες βροχής κι αχαριστίας
άλλες φορές αυτός ο πόνος
στο πάνω μέρος του κεφαλιού
σε τρυγά σαν μέλισσα πολύβουου χρόνου
καθορίζοντας την τελευταία στιγμή
της ανάμνησης.

 

Δισακιά Μαριαλένα

 

Επόμενο Άρθρο

Προηγούμενο Άρθρο

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος

© 2020 Λόγια…Άνεμοι της Ψυχής

Θέμα από Anders Norén

Αρέσει σε %d bloggers: